Gastblog Wouter: Niet perfect maar goed genoeg

22 november 2019
The best is the enemy of the good

Toen mijn schoonbroer Wouter aanbood om over dit onderwerp een ‘schroeiende gastblog te tikken’ (zijn woorden), zei ik natuurlijk meteen ja. Niet alleen omdat hij erg goed schrijft en zijn mening tot in de puntjes kan onderbouwen, maar vooral omdat ik heel benieuwd was naar zijn visie op onderwerpen als klimaatverandering en veganisme.

Zo’n anderhalf jaar geleden, toen ik net veganist werd, kreeg ik vanuit Wouter regelmatig kritische (misschien wel sceptische) vragen naar mijn hoofd geslingerd die begonnen met: “maar als je dan veganist bent hè…”. Of na een stilte: “maar Floor…”, dan wist ik al precies wat er komen ging, haha. De vragen die ik tegenwoordig van Wouter krijg: “heb je nog makkelijke veganistische recepten voor me?” of “kunnen we een keer samen kijken hoe je gezond vega(n) kan eten?”. Geweldig toch? Daar word ik echt blij van.

Als iemand die wel iets goeds wil doen voor de aarde, maar niet van plan is om een 100% vegan klimaatgekkie te worden, heeft Wouter een verfrissende kijk op dit onderwerp. Lees zijn gastblog hieronder!

Niet perfect maar goed genoeg – de wereld echt verbeteren door wat aan te klooien

Ik ben begaan met de wereld. Maar wat ik níet ga doen, is streven naar hét perfecte leven. Waarom? Er zit een idee achter en dat idee leg ik je graag uit.

Duidelijk een probleem, maar niet een duidelijk probleem

Ook ik zie natuurlijk dat het klassieke model van alles kunnen verbruiken en consumeren, dat dat niet meer kan. Dat het eigenlijk nooit gekund heeft, maar wisten wij veel. De mensheid heeft een tijd lang op krediet geleefd – stukjes aarde verbruikt die zich niet meer zo snel herstellen.

‘Jahááá, dat is wel duidelijk’, hoor ik je denken. En zo is het ook.

Dat er een probleem is, dat weet iedereen al. Maar welk probleem het precies is, daar zijn we het nog niet over eens. Over de oplossing dus al helemaal niet.

En daar schuilt het gevaar.

Waarom doe je niet gewoon alles goed?

Als je eenmaal begint aan werken aan een betere wereld, dan is de verleiding groot om álles goed te doen. Want als je eenmaal voor de korte stukjes de fiets pakt, waarom dan niet ook de middellange stukken? Goeie vraag.

Wanneer je op zoek gaat naar een manier om beter te leven, dan krijg je vroeg of laat te maken met wijsneuzen die nog meer lastige vragen stellen.

Waarom ga je dan überhaupt nog met de auto? Zit daar plastic in? Komt het uit China? Is je huis al energiezuinig? Heb je een warmtepomp? Zonnepanelen? En eet je ook al diervriendelijk? Komen je producten niet van ver? Zou je niet alleen tweedehands kleding kopen? Waarom druk je eigenlijk nog foto’s af?

Kortom: als je de wereld dan zo belangrijk vindt, waarom ben je dan niet consequent? Waarom doe je dan niet alles goed? Waarom houd je dan niet op met het milieu te vervuilen met je gewone leven?

Perfectie – de beste manier om iemand te ontmoedigen

Ik herken het idee uit hoe mijn opa vroeger was. Hij was niet zomaar tevreden met ‘goed’. Haalde je een acht, dan wilde hij wel eens weten waarom het geen negen was. Laten we het er maar op houden dat het goed bedoeld was.

Beter is beter, toch?

Nee.

Beter is niet beter.

‘Beter’ kan betekenen dat de druk te hoog wordt en dat je daarom maar niks doet. Dat je stopt met je goede bedoeling, omdat het toch geen zin heeft, niemand anders mee gaat doen, de juiste oplossing nog niet voorhanden is en de wereld toch wel naar de gallemiezen gaat. Door te streven naar het beste pak je de zorgen van de hele wereld op je schouders. In je eentje ga je daar niet zomaar wat aan doen.

Moet je daarom het maar niet doen? Lijkt me niet. Beter is het om een ander perspectief te kiezen.

Het gaat niet om jou alleen. Relax.

Het is waar dat jouw inspanningen een druppel op een gloeiende plaat zijn. Dat jouw handelen als individu nou niet zo veel minder stikstof de wereld in zal helpen. Dat je zelfs als je écht je best doet, in Nederland toch meer verbruikt dan je zou mogen. Dat kan ontzettend frustrerend zijn. Of niet.

Ik zou zeggen, relax. Je kunt je best doen en that’s it.

En je hoeft zelfs niet eens je best te doen.

Je moet doen waar je jezelf goed bij voelt. Op het punt gaan zitten dat je geweten niet meer aan je knaagt en dat je toch tevreden bent met je leven. Die grens is voor iedereen anders.

Floor heeft ervoor gekozen om veganistisch door het leven te gaan. Doe ik niet. Ik ben flexitariër. Maar Floor heeft me wél bewuster gemaakt van duurzamer en verantwoorder leven. Iedere keer als er geen vlees op mijn bord ligt, is dat dus toch een koetje minder in het slachthuis geweest.

Een kleine stap die op zichzelf niet veel uitmaakt. Het is niet perfect. Verre van zelfs. Ik klooi wat aan met kleine stapjes en zo wordt het een heel klein beetje beter. In de storm van alle urgente berichten lijkt dat niet genoeg. En toch…

Allemaal aanklooien in plaats van een perfecte minderheid

Laten we eerlijk zijn: 95% van de mensen zal niet uit zichzelf extreem besparend gaan leven. Die zullen hoogstens door peer pressure, belastingen en regelgeving gedwongen moeten worden – en zelfs dan zullen ze de kont tegen de krib gooien, juist omdat ze het gevoel hebben dat ze iets wordt afgepakt.

Dat is wat je krijgt als je te hard gaat pushen.

Ik verander mijn consumptiepatronen langzaam, maar de verandering beklijft wel. Ik eet veel minder vlees dan voorheen. Ik ben bewuster bezig met gas/water/licht. Ik haal tegels uit de tuin om er een beetje groen voor terug te plaatsen. Dat kost geen inspanning of energie, want ik doe alleen waar ik zin in heb.

Stel, je kunt er zo relaxed in staan. Je gaat gewoon maar wat doen. Netto doe je dan iets goeds. Perfect hoeft het niet te zijn, maar wedden dat je toch meer gaat doen dan je van tevoren had gedacht?

Wouter Slob
Dankjewel Wouter voor dit mooie artikel!

Wouters kijk op dit onderwerp sluit precies aan op hoe ik het zelf ook zie: je best doen is meer dan niks doen, en veel meer dan je best moet je niet willen doen. Al vind ik dat laatste nog wel eens knap lastig. Loslaten en accepteren dat ik niet alles kan doen zoals ik zou willen. Maar goed dus dat ik iemand heb zoals Wouter die hier een mooi stukje over wil schrijven om me met de neus op de feiten te drukken. 😉

Wil je meer te weten komen over Wouter? Neem dan eens een kijkje op zijn website!

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Karin 23 november 2019 at 3:34 pm

    Mooi artikel, en leuk, deze samenwerking!

    • Reply floorsgroenehoekje 23 november 2019 at 4:47 pm

      Ja hè? Vind ik ook leuk!

  • Reply Patty 23 november 2019 at 7:22 pm

    Hoi, de druk van het perfect willen doen heb ik ook gevoeld. Tijdens de vegan challenge kreeg ik dagelijks mails met de meest uiteenlopende onderwerpen die gerelateerd zijn aan dierenwelzijn. De inhoud raakte me en bij bijna alles wat ik las kreeg ik een impuls om mijn leven te veranderen. Geen vlees of vis was al geen probleem. Daar kwam bij geen kaas, geen yoghurt, geen eieren, geen merino wollen wandelsokken, geen leren schoenen, palmolie boycotten had toch ook weer zijn nadeel, is biologisch nou eigenlijk wel zoveel beter, en zo meer. Gaandeweg kreeg ik het wat benauwd. Het is ondoenlijk om alles wat beter kan in de praktijk te brengen, voor mij wel althans. Ik wil wel maar ik weet ook dat ik dan zoveel van mezelf vraag dat ik daar niet gelukkig van word. Het heeft me echter wel bewuster gemaakt en op mijn manier maak ik de wereld een beetje beter. Niet rigoureus veranderen maar op de manier die bij mij past. En daar word ik weer blij van 😊

    • Reply floorsgroenehoekje 23 november 2019 at 8:16 pm

      Herkenbaar! Goed dat je een manier hebt gevonden die bij jou past. 🙂 Te is nooit goed zeggen ze dan hè.

    Leave a Reply